استاد سطوح عالی حوزه علمیه خراسان، عضو گروه علمی مدرسه علمیه آیت الله صدوقی(ره)، عضو گروه علمی مدرس امام علی بن موسی الرضا علیهماالسلام
چکیده
چهار کتاب کافی، نوشتهی مرحوم کلینی، من لایحضره الفقیه، اثر مرحوم شیخ صدوق، و تهذیب و استنبصار، تألیف مرحوم شیخ طوسی، معتبرترین کتب شیعه به شمار میآیند؛ چرا که ادلهی احکام گرچه کتاب، سنت، اجماع و عقل است، ولی آگاه به فروع دین میداند، آگاهی از فرائض و سنن و حلال و حرام، بر حدیث استوار است که باید در کتب اربعه دنبال کرد. از سویی از دیرباز، اعتبارسنجی احادیث کتب اربعه، موضوع سخن بوده و هست. از دیرباز، اعتبارسنجی مرسلات این کتاب، موضوع سخن بوده و هست. برخی منهج وثوق صدوری، و بعضی منهج وثوق سندی را ابزار اعتبارسنجی احادیث قرار دادهاند. یکی از فقیهانی که روش دوم را برگزیده، آیت الله سبحانی است. در این پژوهش به روش تحلیلیتوصیفی، بر آنیم تا اعتبار احادیث این چهار کتاب مهم را بر پایهی رویکرد رجالی این فقیه، تبیین و سپس نقد کنیم. دستیابی به تحلیلهای تازه در اعتبارسنجی احادیث، از اهداف اصلی این پژوهش است.
)